դպրոցի բազմավաստակ ուսուցիչներին:
Monday, March 11, 2013
Մարտի 8
դպրոցի բազմավաստակ ուսուցիչներին:
Sunday, March 10, 2013
Անդրանիկ Օզանյան 148
 |
| Մասնակիցներ |
Գեղեցիկ այս մտահղացման հեղինակները դպրոցի ուսուցչի օգնականներն էին, ում էլ վերջում շնորհակալություն հայտնեցին միջոցառման բոլոր մասնակիցները:
Thursday, February 28, 2013
Փետրվարի 28-ին Իջևանի թիվ 1 հիմնական դպրոցում տեղի ունեցավ հիշատակի դաս-միջոցառում՝ նվիրված սումգայիթյան ոճրագործության 25-րդ տարելիցին: Միջոցառմանը մասնակցում էին դպրոցի իններորդ դասարանցիները, աշակերտական խորհրդի անդամները, ուսուցիչներ:
25 տարի առաջ Սումգայիթում կատարվեց մեծ հայասպանություն, ջարդ՝ թուրքական վայրագության բոլոր դրսևորումներով: Մարդկանց սպանում էին միայն նրա համար, որ հայ էին: Եվ ոչ միայն սպանում էին, այլև նրանց վրա լցնելով տարիների ընթացքում քրտինքով ձեռք բերված տնային կահ-կարասին ու կահույքը, այրում էին: Նկարագրելով քսաներորդ դարավերջի ողբերգությունը, աշակերտները հարց էին տալիս. որտեղի՞ց է գալիս այդ անասնական ատելությունը հայերի հանդեպ, և արդյո՞ք որևէ մեկը պատասխան է տալու:
Սակայն միջոցառումը միայն ցավի մասին չէր: Այլ նաև մեր ազգի լուսավոր ապագայի, նրա լինելիության ու հավերժության մասին էր: Միջոցառման վերջում հնչեց այն միտքը, որ պետք է կտրել չարյաց արմատները, որպեսզի չարի սերմը այլևս թունավոր պրուղներ չտա:
Իջևանի թիվ 1 հիմնական դպրոցի աշակերտական խորհրդի որոշումը՝ դպրոցի միջանցքները ծաղկապատելու մասին, իրագործվեց: Դպրոցի աստիճանահարթակներում և պատուհանագոգերին դրված սենյակային ծաղիկները հաճելի անակնկալ էին ինչպես աշակերտների և ուսուցիչների, այնպես էլ՝ ծնողների համար: Աշակերտները հաճույքով խնամում են ծաղիկները, դասամիջոցներին հավաքվում են այն պատուհանագոգերի մոտ, որտեղ ծաղիկներ են տեղադրված:
Աշխորհուրդը որոշել է շարունակել իր գեղեցիկ նախաձեռնությունը և ավելացնել ծաղիկների քանակը: Չէ՞ որ մեր կանաչ բարեկամները բարձրացնում են տրամադրությունը և նպաստում ուսման համար բարենպաստ մթնոլորտի ստեղծմանը:
Sunday, February 3, 2013
Հայոց բանակի 21-ամյակը
2013թ հունվարի 25-ին Իջևանի հ. 1 հիմնական դպրոցում տեղի ունեցավ միջոցառում՝ նվիրված հայկական բանակի ծննդյան տարելիցին: Այս տոնը միշտ էլ մեծ ոգևորությամբ է նշվում մեր դպրոցի աշակերտների կողմից, քանզի բոլորն էլ գիտակցում են բանակի կարևորությունը:.
Պատերազմի բովում ծնվեց հայոց բանակը, կամավորական գնդերը աստիճանաբար վերածվեցին կանոնավոր զորամասերի: Բանակը կայացավ, որ անառիկ մնան Հայաստանի սահմանները, որ հայ մայրերը հանգիստ լինեն իրենց զավակների համար: 
Երեխաների շուրթերից հնչած ամեն բառը կարծես երդում էր, հայրենիքի ապագա զինվորների երդում: Ուրախ երգն ու պարը թևածում էին դպրոցում, բայց բոլորը մտքով բանակում էին. մեկը՝ զինվոր որդու, մյուսը՝ զինվոր եղբոր հետ: Աշակերտների զինվորական հագուստները առավել քան տպավորիչ էին:
Ավելացնենք, որ միջոցառման հեղինակը դպրոցի աշակերտական խորհուրդն էր:
Subscribe to:
Posts (Atom)